FAMILIEOPSTELLINGEN
Soms weet je niet waarom je steeds tegen hetzelfde aanloopt.
Je doet je best.
Je hebt erover nagedacht.
Misschien heb je er zelfs al veel over gepraat.
En toch blijft er iets terugkomen.
In je relaties.
In je gezin.
In keuzes die je maakt.
In hoe je naar jezelf kijkt.
Soms ligt het antwoord niet alleen bij jou.
"Waar komt die boosheid en het verdriet vandaan?"
"Wat maakt dat ik steeds dingen uitstel?"
"Hoe komt het dat ik mezelf altijd wegcijfer?"
"Waarom voel ik me vaak eenzaam?"
"Waarom voel ik me toch zo verantwoordelijk?"
"Wat speelt er waardoor mijn kind zich zo gedraagt?"
Hoe werkt een familieopstelling?
Je vertelt kort waar je tegenaan loopt en wat je bezighoudt.
Daarna kijken we wie of wat er betrokken is bij jouw vraag. Dat kunnen familieleden zijn, maar ook andere mensen of onderwerpen die belangrijk zijn.
In een groep kies je mensen uit die als representant willen staan voor de personen of elementen uit jouw vraag.
Je geeft ze een plek in de ruimte.
En dan gebeurt er iets bijzonders.
Door te kijken naar waar mensen staan, wat er tussen hen gebeurt en wat er wordt ervaren, kunnen patronen zichtbaar worden die je met alleen praten misschien niet ziet.
Je hoeft het niet vooraf te begrijpen.
Soms zie je iets en denk je:
“Shit… dit klopt.”
Wat eerst misschien alleen een gevoel was, krijgt ineens een plek.
En vanaf daar kunnen we verder kijken.
Individueel of in een groep?
Een familieopstelling kan individueel of in een groep.
In een groep werken we met representanten: dat kan heel bijzonder zijn, omdat je letterlijk kunt zien wat er in jouw systeem gebeurt.
Een individuele opstelling werkt anders. Dan werken we bijvoorbeeld met vloerankers, poppetjes of andere voorwerpen. Ook dan kunnen we zichtbaar maken wat er speelt.
Welke vorm het beste past, bespreken we samen.
Wat kan een opstelling zichtbaar maken?
Soms kijk je al jaren naar hetzelfde verhaal, maar steeds vanuit dezelfde plek.
Een opstelling laat je even vanaf de zijlijn kijken.
Je ziet waar mensen staan.
Welke afstand er is.
Wie naar wie kijkt.
Wie misschien te veel verantwoordelijkheid draagt.
En soms wordt zichtbaar dat je iets draagt wat eigenlijk niet van jou is.
Dat kan best even binnenkomen.
Misschien zie je ineens:
“Misschien ligt het niet allemaal aan mij.”
Of:
“Misschien hoef ik dit niet langer te dragen.”
Wat je eerst alleen voelde of ergens wel wist, krijgt ineens een plek.
En vanuit daar ontstaat ruimte om anders te kijken.
En misschien ook om iets anders te gaan doen.
Mijn manier van begeleiden
Ik werk niet vanuit een vast stappenplan.
Ik stem af op wat er in het systeem gebeurt en kijk wat er op dat moment nodig is.
Mijn opleiding en ervaring geven mij een basis. Maar tijdens een opstelling vind ik het minstens zo belangrijk om te voelen en te kijken wat er werkelijk gebeurt.
Soms gaat een opstelling een andere kant op dan we vooraf hadden verwacht. Dat hoeft niet verkeerd te zijn.
Ik ben er om te begeleiden, vragen te stellen, te vertragen waar dat nodig is en ruimte te geven aan wat zich aandient.
Je hoeft het niet helemaal te begrijpen.
Je hoeft het niet alleen te doen.